3 maart 2017

Wil Stokmans uit O'Beers: 'Er bestaat er geen afval!'

'Hoezo bestaat er geen afval?' vraag ik (Ronaldus-dus) verbaasd. 'Nehje,' klinkt het resoluut. 'Er bestaat helemaal geen afval. Alles wordt hier gerecycled tot het laatste restje...' Ik ben op bezoek bij Wil Stokmans, alias "Stokkie" of "Herr Schrottie" van WSM Metaalhandel en sloopwerken voor een nadere kennismaking met zijn bedrijf, maar zeker ook vanwege zijn, op zijn zachts gezegd, opvallende verschijning.

Wie van Oostelbeers naar Wintelre rijdt, of zo u wilt van Wintelre naar Oostelbeers, komt in de buurt van de uitkijktoren aan de Hoogeindseweg, voorbij de Stokmannetjes. Kannie missen! De grijze container die voor het huis staat zal niemand onopgemerkt blijven. Zo'n drie keer per week is deze container tot de nok toe gevuld met oude fietsen, vaatwassers, hekken, frames, buizen, stalen bureaus, enz., tot bejaarde en vergeelde jaren '70 hometrainers aan toe, waarvan de plaatselijke bevolking, na het opruimen van schuur of zolder, na veel wikken en wegen en pijn in het hart afstand van heeft genomen. Waarom Stokmans daar zo blij mee is, vertel ik u zo...

Drie grijpgrage en kwijlende Rottweilers kondigen al luid blaffend, grommend en hoog opspringend mijn bezoek aan. Gelukkig zitten ze achter een stevige ijzeren schuifpoort, anders had dit stukje nooit geschreven kunnen worden. Aan de andere zijde staat, pal voor zijn huis een heus kanon opgesteld, inclusief kogels. Het gevaarte staat gelukkig de andere kant op gericht. Ben ik hier dan welkom? Gelukkig, ik ben hier welkom...

Lees meerVerbergen

Ons gesprek begint aan de keukentafel, maar niet voordat er eerst een "skon mupke" over tafel is gegaan. 'Witte gij hoeveel..." De mop kent een verrassende clou, maar is absoluut niet geschikt voor publicatie op deze pagina. Dat Stokmans ook serieus kan zijn blijkt al snel als we over zijn leven en werkzaamheden beginnen. Gestoken in blauwe werk-outfit, waarvan de broek altijd lijkt afgezakt, rolt hij een sjekkie en schuift nonchalant zijn koffiemok naar voren om zijn rechterarm op de tafel te kunnen laten rusten. Ook in deze stand is het voor hem geen probleem om zijn sjekkie een juiste draai en er een lik aan te geven, om vervolgens geroutineerd de opgerolde verslaving naar zijn reeds getuite lippen te brengen en het uiteinde te voorzien van een zuinig vlammetje. Een flinke rookpluim ontneemt mij voor even het zicht op de immer spraakzame en opgewekte ijzerhandelaar, maar als de rook eenmaal is verspreid door middel van een paar ferme armslagen in het luchtledige, is hij weer kuchend in beeld en kunnen we ons gesprek vervolgen.

'Ik ben de zoon van unne boer,' begint Wil het gesprek, terwijl hij het gloeiende puntje van het sjekkie bestudeerd. 'Ik ben geboren in 1959 in Waalre, maar we verhuisde al snel naar Riethoven. Het "boeren" daar viel onze vajjer un bietje tegen om reden van gezondheid. Toen zijn we in achtenzeuventig verhuist naar Middelbeers aan de Vestdijk. Vanaf 1983 deed ik overal wat klusjes, zoals aluminium sorteren bij een sloopbedrijf en lood uit de grond halen voor een bedrijf uit Best. O ja, ik ben ook nog een blauwe maandag zeefdrukker geweest, ook in Best bij Adje van de Meulengraaf. In 1988 begon ik officieel voor "m'n eiges" en verhuurde mezelf voor alles en nog wat. Mijn wagenpark bestond uit zo'n klein Mini Coopertje 1200 met een nog kleiner aanhangertje daarachter. In die tijd deed ik ook het onderhoud voor een groot zwembad in Hivarenbeek. s 'Nachts en in het weekeind moest ik die verdomde kruipruimte in, die onder het gehele zwembad doorliep. Helemaal alleen ja. Lé-véns-gevaarlijk was het. Het was een enorme ruimte die je moest inkruipen met een krakkemikkerig zaklampje en wat gereedschap, waar je eenvoudig verloren of verdwaald kon raken... Niemand die je geschreeuw kon horen als er iets mis zou gaan. Het stonk er ook nog eens gigantisch naar pure chloor. Mijn God, daar hoeven ze nu niet meer mee aan te komen. De Arbeidsinspectie zou er een hartverzakking van krijgen als ze dit ter oren zouden komen.'

Wil neemt een slok van zijn koffie en pakt onbewust de buil met zware shag weer ter hand. Je ziet aan hem dat deze belevenissen als een kort filmpje door zijn gedachten flitsen en voor even terugvoeren naar die tijd. "Nog een bakste koffie?' vraagt El zijn vrouw aan mij, die deze korte stilte meteen aangrijpt. De uit de kluiten gewassen "koffie-volop-keuze-automaat" op de aanrecht doet hoorbaar en zichtbaar zijn werk. 
'Dat sorteren bij dat sloopbedrijf waar ik het net over heb gehad, daar heb ik veel van geleerd,' gaat Wil verder. Toen ik daar een paar dagen had gewerkt, vroeg die baas aan mij hoeveel geld hij eigenlijk aan mij verschuldigd was. Ik zei; "laat maar zitten, ik heb het graag gedaan!" De man schrok er van, dat had hij natuurlijk nog nooit meegemaakt en de verbazing was van zijn gezicht af te lezen.

Wat die knaap natuurlijk niet wist is dat ik in die paar dagen tijd zoveel kennis had opgedaan over de verschillende soorten materialen, dat ik al op grote afstand kon zien en ruiken welk materiaal het was en belangrijker nog, wat voor waarde er aan hing. Dat was mijn beloning en winst... Overal waar ik kwam raapte ik weggegooide materialen op of kreeg ik ze mee, omdat ze dachten dat het waardeloos restafval was en dus niets meer zou opleveren... en dat doe ik nog steeds! Rotzooi dus... Maar niet voor "Stokkie", die reed met een hoog opgetast aanhangertje direct en zonder omwegen, maar met een bijna doorgezakte as, richting de ijzerhandel, die contant afrekende. Het geld ligt gewoon op straat vriend, mar ge moet wel bukken, hahaha..,' zegt Wil met een grijns van oor tot oor. 'In 1995 had ik voldoende geld verdiend en, niet onbelangrijk, het vertrouwen gewonnen bij mijn relaties zodat ik "WSM Metaalhandel en sloopwerken" op mijn pas aangeschafte vrachtwagentje kon zetten.'

Het is weer tijd voor een goei mupke, want Wil kijkt me ondeugend aan en zegt; 'Dees kende gij nog nie' en hij begint er smakelijk op los te verhalen. Over de clou moet hij even nadenken, maar die volgt uiteindelijk feilloos. Ook dit mupke is zeker niet geschikt voor publicatie. 
'We zullen eens een rondje maken over het terrein, dan zal je zien wat ik bedoel met "Afval bestaat niet". 

Ik wil opstaan om hem te volgen, maar op dringend advies van Wil, én zijn vrouw, moet ik eerst even wachten totdat de drie Rottweilers achter slot en grendel zitten. Als we naar buiten lopen wijst Wil me, met uiterst serieuze gelaatstrekken, op een afgeknauwde werkschoen die voor de hondenkooi met luid blaffende Rottweilers ligt. 'Dit is alles wat er nog is overgebleven van een eigenwijze inbreker..,' zegt hij met een bulderende lach. Ik manoeuvreer me moeizaam tussen de ferme, smeuige en deels nog dampende Rottweilerdrollen, die in ruime mate liggen verspreid over het terrein. Een toegeworpen oude bezem zonder steel, maar gelukkig met veel haar, doet dienst als voetveeg in geval van een moment van onoplettendheid, waarvan je wist dat het ging komen. Dat moment diende zich helaas al in een vroeg stadium aan...

Hoewel het terrein van de sloperij in eerste instantie wat rommelig aandoet, blijkt al snel dat ik me vergis. Iedere container herbergt zijn eigen deelmaterialen. Kabels bij de kabels, lood bij het lood, ijzer bij het ijzer, messing bij het messing, koper bij het koper, aluminium bij het aluminium, RVS bij het RVS, enz. enz. De kabels, hoe dik dan ook, worden machinaal ontdaan van hun kunststof jasje via een ingenieus apparaat in de werkplaats, om het inwendige kostbare koper te kunnen veiligstellen. Ook het ogenschijnlijk waardeloze kunststof wordt verzameld om uiteindelijk omgezet te worden in granulaat. De ijzeren of koperen leidingen worden bij de vertakkingen machinaal geknipt en vervolgens klein gemaakt en gesorteerd. Buiten staat een enorme kraan met een in hoogte verstelbare cabine om in de containers te kunnen kijken, die sloopmaterialen verplaatst en verdeeld.

Tijdens onze wandeling over het terrein gaat "Stokkie" regelmatig door de knieën om iets op te rapen met een blik alsof hij telkens het eerste kievietsei gevonden heeft. Zijn gehavende knuisten ontleden vrijwel ieder voorwerp dat hij opraapt en werpt de gesloopte onderdelen vervolgens keurig in de daarvoor bestemde bak. Uit alles blijkt dat hij gewend is om ieder onderdeeltje, hoe klein dan ook te recyclen. We belanden weer in de werkplaats en die herbergt meer verrassingen dan alleen kromme buizen en dikke kabels. Half bedekt onder een paar oude dekens staat een antieke, felrode Jaguar te wachten om afgemonteerd te worden. Aan het stofgehalte op de carrosserie is af te lezen dat dit niet zijn hoogste prioriteit heeft op dit moment. Ook op de lieflijk uitziende antieke BMW motor zit een dikke laag stof, maar Wil laat zien dat stof vergankelijk is door er zorgvuldig en beheerst met zijn mouw over te wrijven, totdat er blinkend zwart tevoorschijn komt. Hij lacht en neemt vervolgens een stevige haal aan zijn sjekkie.

Je kunt merken dat hij helemaal gek is van alles waar een motor aan of inhangt. Met een jaloerse blik zie ik in de hoek een prachtige oude tractor staan, die overigens wel een paar vaardige restauratiehanden kan gebruiken, alhoewel ze ongerestaureerd zeker zo mooi zijn...Er staat ook een Florett, afkomstig uit de tijd van de "Vetkuiven." Nee, dan die oubollige racefiets, die nonchalant geparkeerd staat tussen een hoop rommel. Het bleek vroeger zijn onafscheidelijk fietsmaatje te zijn geweest, maar ik schat zo in dat deze combinatie laatstelijk in een ver verleden over s' lands wegen moet hebben gescheurd. Mijn voorstellingsvermogen doet een heftig beroep op mij.

De meeste tijd is Wil Stokmans onderweg met zijn fraaie DAF vrachtauto naar klanten en afnemers in binnen- en buitenland. Het interieur ligt werkelijk bezaaid met inderhaast neergegooide paperassen zoals afleveringsbonnen, brandstofbonnen en onleesbaar geschreven kattebelletjes en niet te vergeten een respectabel aantal lege shagbuilen. Van de losse tabak die op de vloer ligt kan kun je met gemak nog zo'n 30 sjekkies rollen...  
Dat Stokmans nou niet bepaald een voorbeeldige boekhouder is blijkt wel, maar vergis u niet, want met zijn geheugen is niks mis... De PSV-sjaal, die pontificaal tegen de achterwand van de cabine is bevestigd, verraadt zijn clubvoorkeur. Zowat iedere uitwedstrijd van PSV, waar dan ook in Europa, kan rekenen op zijn enthousiaste aanwezigheid.

Ik moet er morgen héél vroeg uit', onderbreekt Wil mijn gedachten. Om 4.00 uur gaat de wekker en ben ik op weg naar Leuven in "Den Bels". Daar ligt 18 ton aan spoorrails en treinwielen op mij te wachten. Dat wordt een paar keer op en neer kachelen, want dat is zelfs voor mij een heel gewicht, maar handel is tenslotte handel en de kachel moet ook in Huize Stokmans blijven roken.

'Het is dus niet allemaal lood om oud ijzer' merk ik op. 'Als dat zo is, haal ik het lood van het ouw ijzer,' antwoord hij lachend. 'Daar ligt toch de basis van het recyclen en lood brengt best wel wat op...'
Ik neem afscheid van deze markante en immer opgewekte figuur, die ook in het sociale leven uiterst actief is en niet terugdeinst voor soms gewaagde grappen en grollen. Van dit soort figuren zijn er gewoon veel te weinig...

'Kende dit mupke ook?' roept Wil me na als ik al bijna de oprit wil verlaten en hij zijn zoveelste sjekkie draait. 'Witte gij hoeveel..." 'Hahahaha, maar die kan ik al Wil! Je hebt hem aan het begin al verteld'...

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2016

De wondere Kerstwereld van Martien en Annie uit Best!

Hier zitten heel wat uurtjes werk in...en dan is dit nog maar een klein gedeelte van het geheel!

Vandaag was ik op bezoek bij Martien Dijkhuizen en Annie van de Loo aan de Johannes Poststraat 4 in Best. Nieuwsgierig gemaakt door de verhalen die mij ter oren waren gekomen over een huiskamer die zou zijn omgetoverd tot één grote Kerst-etalage, had ik snel een afspraak gemaakt om mijn nieuwsgierigheid niet langer op de proef te stellen. 

Door Ronaldus

De Kerstman wenst me bij de voordeur al een Vrolijk Kerstfeest, dus dat zit wel goed én begint al goed. Ik kijk eens vluchtig om me heen na de deurbel ingedrukt te hebben, maar er zijn nog geen écht opvallende zaken die me in een diepe Kerstsfeer-roes zouden kunnen brengen, dus moet het toch echt binnenshuis te doen zijn. Een vriendelijke Martien Dijkhuizen opent de voordeur en aan de fonkeltjes in zijn ogen is af te lezen dat er inderdaad binnen nog véél meer te fonkelen valt.

Eenmaal in de huiskamer aangekomen kan ik mijn ogen nauwelijks geloven, want overal, en dan bedoel ik werkelijk overal hangen, draaien, staan of liggen fantastisch geëtaleerde Kerst/wintertaferelen, die tot in de allerkleinste details met liefde zijn bewerkt en gepositioneerd. Annie is er ondertussen ook bij komen staan en vertelt me dat Martien de jaren hiervoor ieder jaar weer een smaakmakend en spraakmakend Kerstcircus fabriceerde, maar dan beperkt tot de voortuin en gevel. Wegens gezondheidsperikelen kon hij het helaas niet meer opbrengen om de hoge ladder te beklimmen en het huis te versieren en verlichten tot aan de nok van het dak. Dus heeft hij zijn Kerstpassie enigszins noodgedwongen moeten verplaatsen naar de huiskamer, serre en een gedeelte van de keuken. Er blijkt zo'n dikke drie weken werk te zitten in het opbouwen van deze buitengewoon fraaie bouwwerken, maar dan heb je ook wel iets...O ja, het afbreken duurt ongeveer een week. 

Lees meerVerbergen

Eén ding is me echter duidelijk, ze hebben er beiden veel plezier in en genieten er intens van, alhoewel Annie dit zelf in haar eentje nooit zo ver zou laten komen, deelt ze me lachend mede.  'Eén Kerststal is wel voldoende...' Na de nodige foto's te hebben gemaakt en steeds weer nieuwe ontdekkingen te hebben gedaan, is het tijd voor een bekske koffie. Het gastvrije paar gaat er eens goed voor zitten en raken eigenlijk niet uitgepraat over deze bijzondere hobby. 'De hele maand december en een stukske van januari is de huiskamer helemaal voor jou Martien,' had Annie hem toevertrouwd. 'Zie maar wat je er van maakt...'  Martien lacht tevreden, hij kent Annie onderhand wel. Martien heeft waarschijnlijk nog tijd over gehad, want ik begrijp dat hij voor "Antonius in beweging" maar liefst 23 kerststallen in een nis in de parochiekerk heeft gebouwd en ook hier weer alles tot in de puntjes verzorgd. Beiden zijn overigens altijd heel actief bezig met het organiseren van allerlei activiteiten binnen en buiten de kerkgemeenschap, en dat is niet alleen vermeldenswaardig, maar zeker ook lovenswaardig!

'Heb ik nog een laatste vraag,' zeg ik terwijl ik aanstalten maak om te vertrekken. 'Wat doe je met zoveel energie als de Kerst voorbij is?' 'Die energie steek ik o.a  in mijn honderd grote parkieten en papegaaien, maar we zitten ook nog in een aantal organisaties... we zijn zo druk als twee kleine boaskes. Het laatste woord is voor Annie, want zij zegt; 'Als mensen nieuwsgierig zijn en willen komen kijken, dan zijn ze natuurlijk altijd welkom. De koffie staat klaar!  Tja, dat is pas Brabantse gastvrijheid met veel vleugjes Kerst! 

In de rubriek "Foto-reportages' staat een foto-impressie, gemaakt tijdens mijn bezoek!

De werkende gondel is een fraai detail

Martien zet in de serre de laatste puntjes op de i...

1 reactie

Reacties tonenReacties verbergen

Van Peter, geplaatst op 20-12-2016 om 08:26:57

Prachtig! Complimenten!

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

15 november 2016

De wedergeboorte van een Rolls Royce Silver Dawn uit 1957 in Oostelbeers. (Deel 2)

Op 2 november was ik op bezoek bij Oldtimer restauratiebedrijf Car-Las Center in het buitengebied van Oostelbeers. (Lees mijn bevindingen in de rubriek "Bedrijf in beeld"). Vandaag was ik nieuwsgierig gaan kijken naar de vorderingen. Op de restauratiebokken staat nog steeds een geheel gestripte Rolls Royce Silver Dawn uit 1957, waarvan ik u beloofde dit restauratieproject (voor de liefhebber) te zullen volgen.

Door Ronaldus

Het gebeurt tenslotte niet iedere dag dat er hier in de buurt een Rolls-Royce tot in de finesses opgeknapt en in absolute nieuwstaat (zonder concessies) moet worden teruggebracht. In eerste instantie lijkt er niet veel gebeurd na mijn eerste bezoek, maar dat blijkt een vergissing die alleen een leek zoals ik kan maken. Ik ga door de knieën om het werk te bekijken en constateer dat de binnen - en buitenzijden van de achterwielkasten enkele forse ingrepen hebben moeten ondergaan en er een aantal stukken verrot plaatwerk is vervangen. (Foto boven). Nadere bestudering verraadt dat dit met vakmanschap is uitgevoerd, maar wel de nodige tijd in beslag heeft genomen, omdat alles op maat moet worden geknipt, gebogen en gewalst. Het oude handwerk dus!

Als binnenkort ook het sierlijke rechter voorspatbord onderhanden is genomen en het rotte stuk onder de richtingaanwijzer is vervangen (Foto 2) kunnen alle aanpassingen worden afgevlakt en gladgeschuurd. Daarna wordt de gehele Rolls op transport gezet en naar een ander bedrijf overgebracht om, grotendeels handmatig, het gehele chassis tot op het kale ijzer te laten schuren. De opdracht van de eigenaar, die lak heeft aan oude lak, is een absolute nieuwstaat, en dan is een oude lakonderlaag uit den boze...  Alles eraf dus!

Lees meerVerbergen

Als deze klus is geklaard gaan we natuurlijk weer even kijken naar het resultaat. U hoort nog van me. Wordt vervolgd dus...

Binnen niet al te lange tijd zal deze Rolls de show stelen en harten sneller doen kloppen...

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

2 november 2016

De wedergeboorte van een Rolls Royce Silver Dawn uit 1957 in Oostelbeers.

Rob Habraken uit Best aan het werk bij de Rolls

Een paar dagen terug ging ik op bezoek bij een bedrijf dat met verve oldtimers restaureert. Mijn bezoek was niet zomaar, maar had een reden. Mijn nieuwsgierigheid werd namelijk op de proef gesteld na vernomen te hebben dat er een statige Rolls Royce Silver Dawn uit 1957 op de restauratiebokken zou staan om door vaardige handen weer in nieuwstaat te worden gebracht...  Tja, een Rolls Royce is en blijft natuurlijk altijd wel een bijzonderheid en voor mij dé gelegenheid om het gevaarte eens van alle kanten te bekijken, anders dan op gelikte oldtimershows, waar de wagens blinken als een spiegel en in een absolute concourconditie verkeren. 

Door Ronaldus

Gewapend met camera meld ik me, uiteraard na afspraak, bij Oldtimer restauratiebedrijf Car-Las Center in het buitengebied van Oostelbeers. Ik word vriendelijk begroet door Henk Deenen die, na een korte introductie, me uitnodigt om samen met hem de werkplaats binnen te gaan om mijn nieuwsgierigheid enigszins tot kalmte te manen. Het is geen grote werkplaats waar we ons nu bevinden. Lichtflitsen, vallende sterren en geknetter verraden dat er volop gelast wordt. En daar staat ie dan TaTaTaTa...boven op vier bokken en voor een groot gedeelte bedekt met lakens en dekens, maar zeker herkenbaar als de Rolls Roys Silver Dawn. Althans de carrosserie ervan, want de auto is geheel gestript zodat het interieur ontbreekt. 'Het interieur, zoals de stoelen, bank en het machtige dashboard worden geheel opgeknapt en waar nodig vernieuwd, maar dat wordt bij een ander gespecialiseerd bedrijf gedaan', zegt Rob Habraken uit Best, terwijl hij zijn laskap naar boven klapt en me lachend een hand geeft... 'Ieder zijn vak!' 

Lees meerVerbergen

Terwijl Henk behoedzaam de beschermdekens van het dak en de motorkap haalt voor een beter zicht, maak ik met Rob een rondje om dit opvallende restauratieproject. 'Deze Rolls is van een klant uit het westen van het land', vertelt hij met een looplamp in de aanslag. 'De eigenaar heeft lang moeten zoeken om een bedrijf te vinden waar hij de restauratie aan wilde en durfde toe vertrouwen, omdat alles tot in de perfectie in originele staat moet worden teruggebracht... en daar zijn wij nu juist in gespecialiseerd,' zegt hij vol trots en met een glimlach van oor tot oor. 'Twee maal in de week komt deze veeleisende klant langs om een kijkje te nemen naar de vorderingen en om overleg te plegen over de voortgang. Rob schijnt met de looplamp in de achterste wielkasten en laat me de sporen zien van restauraties uit een lang verleden, maar die zijn uitgevoerd op een knullige wijze zonder kennis van zaken en liefde voor het object. Als leek ontgaat me die foute restauraties in eerste instantie omdat dit technische zaken betreffen die niet zo aan mij besteed zijn. Wel zie ik dat er stukken zijn weggerot, maar da's niet zo moeilijk om dat te constateren...  'De kokerbalken zijn van binnen helemaal rot, maar dat zie je niet aan de buitenkant', zegt Henk, terwijl hij het licht van de looplamp in het binnenste van de balk laat schijnen. 'Inderdaad, aan de buitenkant is niets te zien', merk ik op. 'Maar aan de binnenzijde des te meer...' vult Rob aan en vervolgt; 'Ook de verborgen gebreken moeten allemaal teruggebracht worden naar het origineel. De carrosserie gaat hier naar buiten zoals die in 1957 ook uit de fabriek in Engeland gekomen is. Dat is onze missie...' Ik loop nogmaals om de statige Rolls heen met mijn camera en bekijk het reeds gereviseerde motorblok. Dat ziet er al puntgaaf uit is mijn conclusie en in gedachte hoor ik de zware cilinders al hun werk doen om dit zware geval voort te laten bewegen. 

Als ik van de achterzijde een foto wil maken moet er eerst een ander nog te restaureren oldtimer aan de kant worden geschoven, Dat is niet zo'n probleem, want het gevaarte hangt in een verrijdbare stellage dat gekanteld kan worden. Het is overigens ook een opvallende verschijning, want na de nodige uitleg begrijp ik dat dit een vrij unieke Mercedes W-123 Pick-up moet voorstellen, waarvan er slechts 13 van zijn gemaakt. Ook dat zal een hele klus worden lijkt me zo. 

Ik spreek af met Henk Deenen en Rob Habraken van Car-Las Center dat ze me moeten bellen als er weer het nodige klaar is, zodat we een leuke foto-reportage kunnen maken tot en met de uiteindelijke oplevering. Dit hebben we een tijdje geleden ook gedaan met de Zundapp uit 1961 van Harrie van Brunschot, dat van een wrak werd gerestaureerd tot een juweeltje.(Lees het artikel "Zestigers houden van 60ers... De liefde voor een Zundapp!" in de rubriek "In gesprek met..." 

Het nodige vakmanschap moet ingezet worden om af te rekenen met de tand des tijds 

Het is toch nog een heel gevaarte, zo'n Rolls Royce Silver Dawn

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 oktober 2016

Zelfs een huisschilder gaat met pensioen...

Foto's: Bestbekeken

Na 50 jaar trouwe dienst zijn bovenstaande prachtige lederen huisschilderstas, lederen knielmatje en lederen tasje, gevuld met plamuurmessen van het eerste uur, met pensioen gegaan... samen met hun eigenaar Harrie van Brunschot uit Oostelbeers.

Door Ronaldus
 
De onafscheidelijke huisschilderstas is in tegenstelling tot huisschilder Harrie zelf weliswaar zwaar gehavend en door het leven getekend, maar heeft in de loop der tijden uitstekend dienst gedaan. De tas laat ruimschoots sporen zien van intensief kwast-en plamuurgebruik van een halve eeuw schilderen, plamuren en witten in o.a. kerken, scholen, nieuwbouwwoningen en bij particulieren.

Tas en gereedschappen verraden ouderwets en degelijk vakmanschap en stammen uit een tijd dat de plafonds nog getamponneerd werden en er ook puimsteen en een geknede flinke bol stopverf tot de standaarduitrusting behoorde. Ook de plamuurmessen zijn, evenals de tas toentertijd, op eigen kosten door Harrie aangeschaft, maar na 50 lange jaren nog steeds gebruiksklaar. Ondanks intensief gebruik zijn de plamuurmessen slechts zo'n 1,5 cm korter geworden. Dat noemen ze tegenwoordig een nuttige investering...  Dat de snelle digitale wereld nooit enig grip heeft gekregen op het handmatige beroep van huisschilder is bewonderenswaardig, of het moet het constant rinkelende mobieltje zijn dat vanaf menig steiger de hedendaagse schilder van een behoorlijk aantal korte pauzes voorziet.

16 jaar 

Harrie was beginnend huisschilder op 16-jarige leeftijd, na het doorlopen van de Schildersschool. Het vakdiploma was gehaald en werd met een vervolgstudie uitgebreid tot 'gezel schilder'. Oftewel; hij was een allround vakman geworden, die tevens verfijnde houtimitaties kon schilderen en speciale objecten mocht vergulden. Een vak apart. Ook ging hij, om zich verder te specialiseren, een twee jarige opleiding volgen als reclameschilder om gevels, borden en auto's te voorzien van prachtige en sierlijke handgeschilderde teksten. In het huidige volledig gedigitaliseerde beletteringsvak is allang geen plaats meer voor een huisschilder met vaste hand.

Lees meerVerbergen

Dat je met zo'n eenvoudige "antieke" lederen huisschilderstas met toebehoren 50 jaar lang de kost kunt verdienen, is best wel een noemenswaardige prestatie die niet veel beroepen is gegeven. Bestbekeken wenst zowel Harrie, alsmede de tas met inhoud, een goede "ouwe" dag..

De immer goedgemutste vakman "van d'n ouwe stempel" Harrie van Brunschot is vanaf deze maand met pensioen. Of zijn werktas, kwasten en plamuurmessen veel rust zullen krijgen is nog maar de vraag..

3 reacties

Reacties tonenReacties verbergen

Van Jan, geplaatst op 19-10-2016 om 14:48:18

Een schilderij waardig.

Van Noud, geplaatst op 19-10-2016 om 19:47:40

Lekker genieten van je wel verdiende pensioen Harry

Van marianne, geplaatst op 19-10-2016 om 20:25:14

Geniet van je pensioen, Harry.

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

11 september 2016

Kunstroute Best dag 2: Op bezoek bij Jeanne Buijtels

Ik ben in het kader van Kunstroute Best 2016 aangekomen bij atelier en galerie ArtBest aan de Jacob van Ruysdaelstraat 8 in Naastenbest. In dit pand werden vroeger onleesbare doktersrecepten omgezet in pillen, zalfjes of drankjes, omdat er een apotheek in was gevestigd. Vandaag de dag is het echter een atelier en galerie, waar kunstenares Jeanne Buijtels de skepter zwaait.

Door Ronaldus

Op dit adres worden overigens ook cursussen en eenmalige workshops gehouden, maar deze informatie valt onder sluikreclame, dus u weet dat niet van mij.... Eenmaal binnen kom ik in een grote expositieruimte met allerlei prachtige beeldhouwwerken, met daarachter een behoorlijk atelier waar ook vandaag bedrijvigheid heerst. De kunstenares leidt me rond en vertelt, evenals bij mijn bezoek aan de andere kunstenaars, honderduit over haar werk.

Zelfs in de mooi aangelegde tuin staan allerlei indrukwekkende beeldhouwwerken , die het bekijken meer dan waard zijn. Ik vraag Jeanne om plaats te nemen op haar zelfgemaakte bank voor een foto. Da's geen probleem, kijk maar hierboven. Omdat ze kunst uit steen vervaardigt, noem ik haar een kei...

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen